Posts tonen met het label opruimen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label opruimen. Alle posts tonen

dinsdag 19 februari 2013

Chaos

Niet dat er de afgelopen niets te schrijven viel, maar met Man die ziek op bed lag en zich verveelde, kwam er weinig uit mijn handen. Man is niet iemand om stil met een boekje op de bank te zitten, hij wil dingen doen en met rond de 39°C koorts gaat dat niet echt gemakkelijk. Gelukkig gaat het nu weer beter en kan Man weer op zijn eigen manier door het huis dreutelen. Ik moet nog wel in de gaten houden dat hij niet teveel hooi op zijn vork neemt maar deze stand van zaken is voor mij wel een stuk prettiger. We hebben afgesproken dat Man donderdag weer naar het werk gaat en dus had hij even tijd om mij te helpen.

Toen we de chins uit de opvang haalden, kregen we daar een grote kooi bij. Het koste zo'n 3 kwartier om die kooi via de trap naar boven te krijgen. Tijdens mijn wandeltocht was het voor Man handiger dat de chins beneden kwamen te staan en hebben we er een tweede kooi bij gekocht. We hadden geen zin om weer 3 kwartier te lopen prutsen (en bij thuiskomst weer). 

Een tijdje geleden zag ik dat de eerste kooi toch wel erg aan het roesten was geslagen en besloot ik dat het tijd werd om de oude kooi te vervangen door de kooi die we vorig jaar hadden gekocht.

Voordat Man ziek werd, hadden we gisteren al als datum afgesproken om de kooien om te ruilen. Ik heb Man gevraagd of hij dat, vanwege zijn griep, nog wel wilde en hij had er geen probleem mee om dat te doen. Dus gisterenmorgen stonden we startklaar om alles in orde te maken. Er was alleen de vraag: Hoe doe je dat op een manier die zo min mogelijk stress veroorzaakt? (bij de chins en bij mij). Een deel van de spullen uit de oude kooi moeten naar de nieuwe kooi terwijl de chins op dat moment nog niet over kunnen. 

We hebben voor een tijdelijke oplossing gekozen. Met een paar tijdelijke hulpmiddelen kunnen de chins zich nu redden in de nieuwe kooi en binnenkort moeten Man en ik kijken wat we aan takken en klimmateriaal nog over zetten van de oude naar de nieuwe kooi. Ik weet al wel dat de chins op dit moment niet blij zijn. Ze hebben hun draai in de nieuwe kooi nog niet gevonden en ik ben er nu natuurlijk van overtuigd dat het NOOIT MEER goed komt tussen mij en de chins. Het is dan ook geen prettig vooruitzicht dat ik binnenkort hun behuizing nog een keer op de kop moet zetten, ook al weet ik dat het er dan voor de chins alleen maar leuker en beter op gaat worden.

Van het een komt natuurlijk het ander. De nieuwe kooi is iets kleiner dan de vorige kooi. De vorige kooi had namelijk een groot puntdak, de nieuwe kooi heeft dat niet en is daardoor iets lager. Daardoor kan de nieuwe kooi op meer plaatsen staan dan de oude. De chins staan in mijn "werkruimte" en die is niet zo groot. De kleinere kooi bood daardoor de mogelijkheid om de kamer ruimtelijker in te delen. Dus nu we toch bezig waren .....

Nu is het boven een grote chaos. Alle meubels staan op hun (voor voorlopig) nieuwe plek maar de inhoud ligt nog her en der door het huis. Het was ook al wel weer een tijd geleden dat ik een stofdoek door de ruimte had gehaald waardoor de stofwolken mij om de oren vliegen. Kortom, lege kasten, stof en viezigheid, een oude kooi die nog uit elkaar moet worden gehaald en chins die elkaar de tent uitvechten omdat ze (nog) moeten wennen aan hun nieuwe huis.
Op dit moment heb ik er erg veel spijt van dat ik alles niet bij het oude gelaten heb.


PS: het lijkt erop dat de baby van de overburen vandaag het licht gaat zien (of afgelopen nacht de maan).

zondag 6 januari 2013

Opruimen

Door mijn oma gemaakt

Door mijn vader gemaakt

















Voor zover mogelijk, doen Man en ik regelmatig een poging om tot een gesprek te komen waarin beslissingen genomen worden. Eén van die gesprekken gaat natuurlijk over het "Hoe nu verder". Op dit moment leven Man en ik gescheiden in 1 huis en hoewel dat op dit moment prima werkt voelt het voor mij toch niet goed. Het is vlees noch vis en dat wil ik niet meer. Of we gaan voor de relatie (hoe die er dan ook uit gaat zien) of we houden ermee op. Nu is dit niet het meest handige moment om daar een beslissing over te nemen. Daarvoor zijn er teveel zaken nog onduidelijk. 2013 staat daarom in ieder geval in het teken van uitzoeken hoe Man en ik met elkaar moeten communiceren en ontdekken wat ieder van ons nodig heeft om zich in de relatie thuis te voelen. Vrijdag komt Coach langs en dan hoop ik de eerste handvatten te krijgen en de eerste echte gezamenlijke beslissingen te nemen. Het doel is dat Man en ik kerst 2013 in een gezamenlijk huis vieren (of het is dan einde oefening, maar daar wil ik nog niet aan denken).

Als Man en ik kerst 2013 in gezamenlijkheid willen vieren dan is er in ieder geval 1 ding heel erg duidelijk. Man moet opruimen. In 2000 is het mij na veel moeite gelukt om de bouwmarktkrantjes van 10 jaar oud in de papierbak te krijgen. Dat geeft wel een indicatie van wat Man verder nog allemaal "verzameld" heeft. Voor mij is een gezellig huis een opgeruimd huis. Ik snap best dat je uit sentimentele overwegingen besluit om bepaalde zaken op zolder op te slaan, maar het gaat mij te ver om de zolder vol te stouwen met zooi. Kortom, werk aan de winkel voor Man.

Gisteren kwam ik tot de ontdekking dat Man tijdens mijn wandeltocht besloten had om het laminaat wat al 2 jaar in de garage lag, achter zijn bank te leggen. Dat laminaat zou ooit nog eens bij mij achter een schot omdat laminaat nu eenmaal gemakkelijker schuift dan het tapijt wat er nu ligt. Man bleek geen echt dringende plannen voor vandaag te hebben, dus heb ik maar besloten dat hij vandaag een begin maakt met het leggen van het laminaat achter het schot. Vanmorgen heb ik het schot leeg gehaald en Man is nu druk bezig.

Man bewaart dingen meer vanuit een obsessie, de spullen die ik bewaar hebben meer een sentimentele waarde. Uit solidariteit met Man ga ik alle spullen die achter het schot vandaan zijn gekomen aan een kritische blik onderwerpen voordat ze achter het schot terug worden gezet. En zodoende kwam ik als 1 van de eerste dingen de barbiemeubels tegen die mijn vader ooit voor een verjaardag had gemaakt, evenals de kleertjes die mijn oma voor de barbie heeft gebreid of gehaakt.


Omdat wij geen kinderen hebben, lag het in mijn bedoeling om de spullen te zijner tijd aan mijn nichtje te geven. Alleen zag ik bij mijn nichtje vooral poppen en barbie's zonder armen en benen en ik vreesde dat de meubeltjes het niet zouden overleven. Dus bleven ze bij mij in de doos totdat ik een betere toekomst voor ze zou vinden. Inmiddels zitten ze al 10 jaar in de doos en is die betere toekomst nog niet gevonden. Ik denk ook niet dat dat binnen afzienbare tijd zal gebeuren. 10 jaar in een doos (en zo'n 8 jaar bij mijn vader op zolder) hebben de witheid van de kleertjes en lakentjes geen goed gedaan. Toen ik alles uit de doos pakte om te fotograferen, voelde het allemaal wel als heel erg sneu.

Ik ben eraan toe om afscheid te nemen van mijn barbie-tijd. Nu nog een mooie bestemming vinden, want het gaat me te ver om dit in de grijze container te gooien. Als iemand nog ideeën heeft (of het zelf wil hebben), laat dan een reactie achter.

donderdag 1 november 2012

Het dingetje

Ra, ra, waarvoor is dit?
Het positieve houdt nog een poosje aan. Terwijl ik al stuiterend deze dag wachtend door wou brengen, kreeg ik een telefoontje van mijn tante. Ze had post gekregen van een aantal instanties en het lijkt erop dat een deel van haar problemen voor een groot deel of misschien zelfs wel helemaal zijn opgelost. Over maximaal 4 weken weten we meer. Maar het klinkt hoopvol en scheelt een hoop gedoe.

Vanochtend was mijn weegschaal mij ook erg goed gezind. Van de 10 kilo die ik er sinds mijn terugkomst bij had gegeten ben ik inmiddels 2 kilo kwijt. Ik ben er nog niet maar mijn broeken kunnen weer dicht zonder al teveel kunstgrepen en dat is toch wel prettig.

De laatste keer dat ik nette kleding voor een werksituatie heb gekocht, is zo'n 3 jaar geleden geweest dus voor eventuele sollicitatiegesprekken moet er echt iets nieuws komen. Alleen is maar alleen en je ziet dan soms dingen over het hoofd. Gelukkig bleek de buurvrouw morgenmiddag tijd en zin te hebben om met mij naar de stad te gaan. Dus als ik te horen krijg dat ik op gesprek mag komen dan zal ik er in ieder geval toonbaar en professioneel uitzien.

Met zoveel goede berichten op 1 dag besloot ik dat dit een perfecte dag was om mij te storten op de meest vreselijkste klus die ik bedenken kan. Het schoonmaken van mijn eigen ruimte. En toen zag ik op de vensterbank het dingetje op de foto, redelijk zwaar metaal, donkergrijs met 2 gaatjes aan de uiteinden. Het is Man zijn taak om de gemeenschappelijke delen in ons huis schoon te houden en soms wil hij nog wel eens een stofzuiger door mijn ruimte halen. Ik weet bijna zeker dat Man dat dingetje op de vensterbank heeft neergelegd.

Het duurde anderhalf uur voordat bij mij het kwartje viel waarvoor het dingetje gebruikt wordt. Als ik zaterdag achter de naaimachine ga zitten om de broek die ik morgen koop in te korten, zal ik er ook voor zorgen dat het dingetje weer op zijn plek komt.

Maar voor een eervolle vermelding: Wie weet waarvoor het dingetje dient, mag het zeggen.

donderdag 11 oktober 2012

Wie wat bewaart ...

Op veel blogs wordt fanatiek opgeruimd en vooral weggegooit. Er zijn er zelfs die elke dag een plank, laatje of kastje onderhanden nemen. Bij de verbouwing om een eigen ruimte voor mijzelf te creëren, had ik al mijn spullen al door mijn handen laten gaan. Aan de ruimte achter de schotten kan ik zien dat er niet veel bij is gekomen, dus opruimen en uitsorteren staat niet op mijn lijstje. Oké, opruimen zelf wel, maar dat is het normale opruimen, het op zijn plek zetten van slingerende zooi.En opeens bedacht ik mij of ik dat bepaalde kledingstuk 2 jaar geleden nu wel of niet bewaart had.

In het kader van afvallen en structuur aanbrengen in mijn week, ga ik 3x per week naar de sportschool. Eén van de activiteiten die ik daar doe is UIC-spinning. Vorige week heb ik daar al over geschreven. Als zijsprong: het was minder erg dan gewone spinning maar ik blijf mij niet prettig voelen op een spinningfiets. Zolang ik met die ontstekingen aan mijn voeten zit, is zumba geen optie dus voorlopig zit er niks anders op dan voor spinning te kiezen. Het zadel van een spinningfiets heeft veel weg van een racefietszadel en zit voor geen meter comfortabel. Na een half uur fietsen was mijn kont al beurs en bijna gevoelloos. Geen prettig vooruitzicht voor de komende keer.

Eerst was ik van plan om de wielrenbroek van Man te lenen. In wielrenbroeken zit een soort van zeem die je kont ontziet. Maar het schijnt dat wielrenbroeken niet uniseks zijn, dus die optie viel af. Daarnaast was het nog maar de vraag of de wielrenbroek van Man op tijd droog zou zijn. Man gaat op donderdagavond naar spinning en ik op vrijdagmorgen.
Mijn schoonzus doet veel aan mountainbiken, ik zou haar kunnen vragen of ze nog ergens een oude wielrenbroek had liggen. Hetzelfde geldt voor de buurvrouw. Het ging mij een beetje te ver om voor iets wat ik echt tijdelijk ga doen een dure wielrenbroek aan te schaffen.

En toen schoot het door mijn hoofd. Had ik niet eens, in een ver grijs verleden, een wielrenonderbroek aangeschaft. Uit de tijd dat ik nog wel eens op fietsvakantie ging maar niet in zo'n domme wielrenbroek op de fiets gezien wilde worden. (Door die zeem lijkt je dikke kont op de fiets nog vele malen dikker en dat is echt niet flatteus.)

Het voordeel van een opgeruimd huis is dat ik direct wist welke doos ik tevoorschijn moest halen. Vervolgens zat ik naar iets wits te zoeken terwijl het een zwarte bleek te zijn. Maar: ik had hem nog!!

Ik heb in mijn leven vaak en rigoreus dingen weggegooit of weggegeven en heb later nog nooit het gevoel gehad dat ik dat beter niet had kunnen doen. Als ik die fietsbroek wel had weggedaan, zou dat voor het eerst in mijn leven zijn dat ik spijt had van een weggooi-actie. Ik ben blij dat mij dat bespaard is gebleven en dat ik morgen met een minder pijnlijke kont op de spinningfiets ga zitten.

zondag 6 februari 2011

Schorseneren en plastic broodzakken

Afgelopen woensdag trof ik in mijn groentetas schorseneren aan. Om te beginnen moet ik dan altijd aan dat liedje denken van Drs. P: koolraap en lof, schorseneren en prei. Daarna kijk ik of er een recept bij zit, zodat ik een idee heb hoe ik die dingen deze keer klaar kan maken en vervolgens kijk ik bij thuiskomst of ik genoeg plastic broodzakken heb hangen.
Voor degenen die nog nooit schorseneren klaar gemaakt hebben: trek bij het schoonmaken vooral iets van handschoenen aan. Ze scheiden tijdens het schoonmaken een kleverige substantie af die je niet makkelijk van je handen krijgt. Bij gebrek aan handschoenen gebruik ik plastic broodzakken.
Waarom plastic broodzakken? Omdat ik eigenlijk vind dat ik plastic zo veel mogelijk moet hergebruiken. Dus alle plastic broodzakken worden op onze met magneetverf geverfde deuren gehangen. Alleen jongen mijn broodzakken sneller dan dat ik ze kan verwerken. Vanwege de gist eet ik zelf nauwelijks brood, maar Man eet minstens 6 plakken per dag. Er zitten ± 20 plakken in 1 brood dus hij produceert minimaal 2 zakken per week. Alles wat van een beschermlaagje moet worden voorzien om te voorkomen dat het uitdroogt, slof wordt of iets dergelijks wordt in een broodzak gestopt. Maar dan nog lukt het niet hard om de stapel broodzakken te verminderen. 
Op dit moment hangen er 9, er gaan vanavond dus 2 af en er komt (Man is net begonnen met het maken van de lunch) nu al weer 1 bij.
Ik ben niet zo'n fan van schorseneren, de smaak staat niet in verhouding tot de hoeveelheid werk die je ervan hebt. Voor het kwijtraken van een aantal broodzakken zijn ze uitermate geschikt, dus ik zal niet klagen. Maar mochten lezers van mijn blog nog tips hebben om die stapel broodzakken binnen proporties te houden, dan hou ik mij aanbevolen :-)

maandag 24 januari 2011

Zie je wel

Krijg ik een reactie op mijn mooie wol, moet ik bekennen dat de wol misschien wel geschikt is voor een breimachine maar niet voor een fijnbreier en die heb ik natuurlijk. Zoals ze dan hier zeggen: God straft onmiddelijk. Dat krijg je ervan als je wol koopt terwijl je er eigenlijk geen geld voor hebt ;-). Ik had al 2 bollen op een koon gezet, dus die kan ik niet meer terugbrengen. En de wol blijft nog steeds hartsikke mooi. Dus met de wol die toch niet meer terug kan, ben ik nu even aan het kijken hoe het als handbreiwerk eruit gaat zien. Dat bepaalt of ik de resterende wol terug ga brengen of niet. Vervolgens met een gele mohairachtige wol geprobeerd de omslagdoek te breien, knalt hij bij de vierde toer er 3 steken af. Vanwege de lussen die in het patroon zitten, was dat niet meer te herstellen. Het was gisteren dus geen omslagdoeken-dag.
Ik ga wel proberen deze week met sokkenwol (dat doet het altijd goed op de breimachine) een kleine proef te maken, zodat ik aan het verzoek van een patroon kan voldoen en er dan ook een plaatje bij heb.

Hiernaast zie je een stukje van mijn werkgedeelte boven. Zoals al eerder gezegd, hebben mijn man en ik ieder een eigen woon/slaap/werkdeel. En nee, ik had niet opgeruimd ;-). Mijn werkgedeelte meet ongeveer 3,5x3m. Daar staat een kledingkast in, een klein boekenkastje voor administraties en dergelijke (beiden niet te zien op de foto). Verder een tafel van 160x80, de breimachine, een wolmand en omdat ze nu eenmaal over zijn 4 stoelen en een bureaukruk. De zijwanden zijn ongeveer 150cm hoog. En nu moet daar dus ook nog een chinchillakooi bij. Die kooi heeft een puntdak en is op zijn hoogst 175cm, zo'n 60cm diep en 120cm breed. Het zal nog flink passen en meten worden om alles een plek te geven. Ik ben er nog niet uit hoe ik dat allemaal het beste aan kan pakken. Het enige wat ik zeker weet is dat ik vrijdag tegen 15.00 uur bij de opvang sta en zo'n 2,5 uur later met 3 chinchilla's en een grote kooi weer thuis ben. En dan moet alles klaar zijn. Ik vind niet dat ik het kan maken om die beestje langer dan strikt noodzakelijk in de reismand te laten zitten. Maar vrijdag voelt al wel als heel erg snel, HELP!!

zaterdag 22 januari 2011

Vriezer

In de groentetas van afgelopen woensdag zat een rode kool. Van de vorige rode kool hebben we 4(!) dagen met z'n tweeën kunnen eten, en ik schat 3 dagen van deze kool. Rode kool wordt in 1 keer klaargemaakt en gaat dan in porties de vriezer in. Een goede reden om de inhoud van mijn vriezer eens te inspecteren.


Wij hebben zo'n grote koelvriescombi met bovenin koelgedeelte en onderin de vriesmogelijkheid met 3 lades. In de bovenste ligt altijd brood, dus daar was ik snel mee klaar. Maar die andere twee vroegen wat meer tijd. De belangrijkste les die ik geleerd heb: schrijf op wat je in de vriezer stopt voordat je het erin stopt. Ik heb echt vol verbazing naar een bakje gekeken zonder enig idee te hebben wat het in vredesnaam zou kunnen zijn. Uiteindelijk deden mijn hersens hun werk en kwam ik erachter dat het het kruidenmengsel voor het maken van gluhwein was (ik had voor 4l gemaakt, maar mijn pan was daarvoor te klein).
Verder kwam ik erachter dat ik voor 7 maaltijden groente in de vriezer had. Daar had ik ook geen idee van. Ik weet wel dat ik, uit praktische overwegingen, een grotere hoeveelheid kook en daar dan de helft (of meer) van in de vriezer gooi. Je hebt dan bijvoorbeeld voor twee personen maar een halve prei nodig en een half blik tomaten. Op zo'n moment vind ik het makkelijker om 1 prei en 1 blik tomaten te doen en dan lang leve de vriezer. Ook de hoeveelheid bladerdeeg was met 4 pakjes ruim vertegenwoordigd (en dat terwijl ik altijd een boodschappenlijstje maak 
;-) ).


Inmiddels is de pompoensoep en een bakje met bonen uit de vriezer verdwenen. Ik hoop dat ik daardoor voldoende ruimte heb gekregen voor de rode kool die zondag geslacht gaat worden.
En ik ga op zoek naar een systeem dat voor mij werkt, om te onthouden wat ik in de vriezer stop, want kennelijk is mijn geheugen minder goed dan gedacht :-).

maandag 3 januari 2011

Wat heb ik nu weer gedaan!

Af en toe heb ik van die spontane acties, waarvan ik achteraf zit te denken: HELP, wat heb ik nu weer gedaan.
Ik ben regelmatig te vinden op een forum en gisteren kwam ik tot de ontdekking dat van veel marathons in Nederland ook een wandelversie bestaat. Dat leek me wel wat en ik heb een boekje waarin een trainingsschema staat om zo'n marathon in een redelijke tijd af te leggen. Mijn lange termijndoel om dagelijks mijn neus 30 minuten buiten de deur te steken heb ik voor geen meter gehaald, voor dat doel moet ik een andere manier zoeken om te verwezenlijken. Daarnaast moet ik hoognodig meer gaan bewegen.
Volgens het boekje zou ik 48 weken nodig hebben om in een goede tijd de wandelmarathon af te leggen, dan zit je al snel op eind november, begin december en dat is qua weer geen fijne periode om voor je lol 42km te gaan lopen. Bovendien kon ik op internet ook niet zo snel een wandelmarathon voor in die periode vinden. Maar ik kwam wel wat anders tegen: een weekend in september waar je in 2 dagen 2x 40km gaat lopen. Een wandeltocht zonder echte prestatiedrang (je hoeft niet binnen een bepaalde tijd de finishen en de gezelligheid staat voorop), maar er moet wel voor getraind worden. De inschrijving is nog niet geopend maar ik kon mij al wel voorinschrijven. En dat heb ik dus gedaan en van pure schrik vandaag ook maar meteen de eerste training afgewerkt. Nu maar hopen dat het weer mee blijft werken en dat ik een manier kan vinden om ook in het weekend te trainen. Door de weeks lukt het me nog wel om mijzelf die spreekwoordelijke schop onder de kont te geven, maar in het weekend is dat een stuk moeilijker.

Van de overige lange termijn doelen lukt het opruimen heel aardig. En het bevalt ook erg goed om elke maandag met een lege keukentafel te beginnen :-)
Ook het op tijd opstaan om de dag te beginnen is geen enkel probleem.

Het vinden van en zoeken naar gistvrije lunchrecepten is een beetje in het slop geraakt, dus daar moet ik even wat harder aan gaan trekken.
En met nog 2 lopende sollicitaties en regelmatig mij laten zien op LinkedIn, vind ik dat ik mijn doelstelling van 4 netwerkactiviteiten per maand wel gehaald heb. Op dit moment liggen er nog twee vacatures waar ik op kan reageren, naast mogelijkheden die ik kan onderzoeken voor freelance-werk. Het zoeken naar werk loopt voor voorlopig wel door.

De komende maand gaat vooral in het teken van financiën staan omdat we vanaf nu van 1 inkomen rond moeten komen. En ik wil mijn opleiding Frans nu echt weer op de rit krijgen.

donderdag 30 december 2010

Leeg

De stichting waar ik penningmeester van ben, kon helaas de huur van de ruimte niet meer opbrengen, waardoor we deze week bezig zijn geweest met het leeghalen en schoonmaken van het kantoor.
Met pijn in ons hart hebben we vandaag de sleutels ingeleverd. Gelukkig konden we in hetzelfde gebouw als medehuurder, goedkoper een ruimte krijgen. Dus we gaan niet helemaal dakloos het nieuwe jaar in.

Leeg symboliseert afsluiting van een periode. De kerstlekkernijen (koekjes, chocolaatjes, suikerbrood en oude kaas) zijn inmiddels ook op, daarmee naderen de feestdagen ook het einde en ontstaat ruimte in de koelkast en voorraadkast voor nieuwe dingen. Door leegte ontstaat de mogelijkheid voor iets nieuws, een nieuw kantoor, een nieuw jaar, een nieuwe start. Zo bezien hoeft leegte niet slecht te zijn.

maandag 29 november 2010

Doelen stellen

Het is maandagmorgen en ik zit met mijn ontbijt achter de pc in de keuken. Op het fornuis staan de bietjes te koken voor het eten van vanavond (ja, wij eten altijd verse bietjes). Ik merk dat ik elk excuus wil aangrijpen om onder het stellen van doelen uit te komen, maar ik weet ook dat ik daar niet veel mee op ga schieten. Diep ademhalen en ....


Over het algemeen stuiter ik vol levenslust, energie en enthousiasme over mijn levenspad en soms wijk ik daar uit nieuwsgierigheid van af. Meestal gaat dat goed, maar deze keer heb ik niet helemaal goed opgelet, waardoor ik mij nu in een moeras bevind. En laat dan net op zo'n moment geen takelwagen in de buurt zijn om mij er weer uit te vissen. Er zit dus niets anders op om mijzelf op de een of andere manier uit dat moeras te krijgen. En door het stellen van doelen hoop ik mijzelf de plankjes te geven waaraan ik mijzelf kan optrekken om dan veilig rollend uit dat moeras te komen. Waarna ik weer vrolijk stuiterend mijn leven kan vervolgen.


Mijn doelen zijn onder te verdelen in doelen die betrekking hebben op mijn manier van leven en doelen op de korte termijn of wat ik graag zou willen doen.
De doelen die betrekking hebben op mijn manier van leven zijn voor de komende tijd:

  • Elke zondagavond na het avondeten opruimen, zowel de keuken als mijn woon/werkplek. Onlangs heb ik een personal organiser langs gehad en zij adviseerde om dat elke dag te doen. Dat gaat mij te ver, maar gisteren heb ik voordat ik naar bed ging de keuken even netjes gemaakt en dat voelde vanmorgen wel heel erg lekker. Dus 1x per week op zondag, zodat ik de nieuwe week met een opgeruimd huis begin.
  • Elke dag 30 minuten aaneengesloten naar buiten. Ik zal heel eerlijk zijn, ik ben niet iemand die van buiten zijn houd en er zijn dagen bij dat ik helemaal niet buiten kom. Hoewel bewegen dan wel mijn voorkeur heeft (doe ik ook veel te weinig) mag ik voor voorlopig zelf bepalen wat ik dan buiten ga doen.
  • Een enorme hoeveelheid gistvrije lunchrecepten verzamelen en uitproberen :-). Wegens een voedselintolerantie voor gist (zowel die in brood als in alcohol) is het voor mijn gezondheid beter als ik mijn gistinname zoveel mogelijk beperk. Helaas is zuurdesem voor mij ook niet geschikt, dus ik moet echt op zoek naar alternatieven.
De doelen voor korte termijn zijn zaken die ter sprake kwamen tijdens het gesprek met de personal organizer (en ja, ook zij had het over doelen stellen en gewoon doen, ook al heb je er geen meter zin in) en doelen die nuttig zijn, maar ook een doel wat leuk is. Zelfs uit een moeras klimmen moet je leuk maken.
  • Het afwerken van achterstallige mails, telefoontjes en dergelijke (VANDAAG!!!)
  • Deze week is, naast afspraken die al staan, bestemd voor handvaardigheden: het inkorten van broeken, het repareren van ritsen, het inventariseren van overige naai- en breiprojecten. En het levert een gevulde kledingkast op :-)
  • In mijn zoektocht naar een baan: 4 netwerkactiviteiten per maand doen en daarbij vooral achterhalen wat voor financiële beroepen er zijn op HBO/WO-niveau.
  • En omdat ik het heel graag wil: deze maand een dag plannen om naar het archief te gaan om mijn stamboom uit te zoeken.
Volgende week komt er een nieuw korte termijn doel. De praktijk zal uit moeten wijzen of dit genoeg uitdaging voor mij is, of ik mijzelf overvoer of dat ik mijzelf onderschat. Dan stel ik de doelen bij.
Maar voor nu: aan de slag en beginnen met opruimen (en de cd van Aretha Franklin op 10 in de stereo).