Dit past meer bij mij

Kennelijk ben ik niet de enige die (af en toe) moeite heeft met de huidige digitale wereld. En voordat ik capaciteiten toegedicht krijg die ik niet heb: ik ben goed in het leren van het trucje en zolang de manier waarop ik het trucje toe moet passen niet wijzigd, kom ik een heel eind. PS: de foto's hadden onderaan de tekst gemoeten en er niet tussenin!!

Het elektrische gedeeltde van het strijkijzer. In de overdracht van snoer naar zool zit het probleem.

Dit was nog maar het begin. Inmiddels liggen er meer onderdelen op tafel.

Er moest nog ergens een schroefje zijn om verder te kunnen demonteren en die zat bij de vulopening voor het water.



De zool en het waterreservoir die dus van elkaar moeten. Maar het ziet er goed uit voor een 30 jaar oud strijkijzer.

Als tegenstrijdigheid ben ik ondertussen verzot op technische dingen. Zodra er vroeger iets stuk ging, zat ik met schroevendraaiers de boel uit elkaar te halen. In werksituaties was ik altijd degene die stekkerdozen in elkaar draaide, computers aansloot en indien nodig, computers demonteerde. En als student was ik de enige vrouw in het studentenhuis met een degelijke en goed gevulde gereedschapskist. Sterker nog, het gebeurt regelmatig dat ik gereedschap mis omdat Man mijn gereedschap net iets beter vindt dan het zijne (en hij heeft een hele garage vol!).

Ik was dan ook best blij dat er vanmorgen een briefje op tafel lag met de mededeling dat het strijkijzer kapot was. Strijken is toch al niet mijn hobby en het strijkijzer is minstens 30 jaar oud, dus het was te verwachten dat een keer het einde daar zou zijn. Voor reserve hebben we een nog ouder exemplaar dus we zitten niet zonder. Een kapot strijkijzer van die leeftijd mag gesloopt. Lukt het om te ontdekken waarom hij niet meer werkt en is dat te repareren dan is dat mooi meegenomen. Lukt het niet dan is er geen man overboord en gaan we alsnog op zoek naar een vervangend exemplaar.

Inmiddels ligt de tafel bezaaid met schroeven, moeren, ringetjes en andere onderdelen. Behalve een hoop stof, ziet het strijkijzer er nog goed uit voor zijn leeftijd. De kalkaanslag lijkt minimaal te zijn (het is een stoomstrijkijzer). Ik heb al geconstateerd dat het niet aan het snoer ligt. Dat zou ook wel een beetje raar zijn want dat hadden we een paar jaar geleden al vervangen. Er is dus iets wat maakt dat de stroom aan het einde van de stekker niet verder het apparaat in gaat. Dat iets bevindt zich op de zool, onder het waterreservoir. En nu houdt voor voorlopig mijn ontdekking van de stijkijzer op. Ik heb alle schroeven die los konden losgemaakt maar geen enkele blijkt verantwoordelijk te zijn voor de bevestiging van het reservoir op de zool. Op internet heb ik geen plaatjes of filmpjes kunnen vinden over het repareren van een strijkijzer en het demonteren van het reservoir. Misschien dat Man een idee heeft want ik ben inmiddels wel benieuwd wat er verder nog aan dingetjes op en aan het strijkijzer zitten. En mocht een bloglezer een tip hebben hoe ik de boel kan demonteren, dan hou ik mij aanbevolen.

Hierbij een aantal foto's van de demontagewerkzaamheden om wat meer duidelijkheid te verschaffen. En wie weet waarom mijn foto's ineens tussen de tekst staan in plaats van hieronder mag het ook zeggen. Ik had de cursor aan het einde van mijn tekst staan voordat ik op het foto-icoontje klikte.

Ik wil regen!

Begrijp me niet verkeerd, ik ben best tevreden met dit weer, maar voor de natuur en het gebruik van water in het algemeen is deze zeer lange periode van droogte heel erg slecht.

De zwaluwen kunnen geen nest bouwen omdat de klei te droog is, de salamanders kunnen zich niet meer verschuilen in de diepten van de vijver, om de simpele reden dat er geen diepten meer zijn. En dit zijn dan voorbeelden uit onze tuin.
Op grotere schaal zijn de boeren nu al hun sprinklerinstallaties aan het gebruiken om er voor te zorgen dat "wij" van eten kunnen worden voorzien, terwijl de slootwaterstanden extreem laag zijn en het grondwaterpeil op sommige plaatsen ook al daalt.
Door het erg warme weer worden nu al insecten waargenomen terwijl de bijbehorende vogels die ze eten, nog niet terug zijn van hun overwinteringsplek. Gevolg: vogels die straks geen eten hebben voor hun jongen en insecten die een plaag worden.

Sinds 2006 is waterverbruik een issue in huize Stuiterbol. Ik moest toen snel een handwasje draaien en besloot het water op te vangen wat uit de douche komt voordat het warm is. Tot mijn grote verbazing bleek dat zo'n 6 tot 7 liter te zijn. Goed DRINKwater wat bij elke douchebeurt gewoon door het riool verdween. Dat zou me niet nog een keer overkomen. Er werden direct 2 emmers gepakt en vanaf dat moment werd bij elke douchebeurt het water opgevangen. Man en ik gaan niet elke dag onder de douche (en ja, we hebben een timer), maar om en om. We hebben dus elke dag een nieuwe emmer met water.

Dit water wordt op de dag zelf gebruikt voor het maken van thee en eten. Om het een dag later nog voor eten en drinken te gebruiken, vind ik dan toch een beetje discutabel. Maar er zijn genoeg andere mogelijkheden voor te verzinnen. Je kunt het bijmengen bij het warme water als je water nodig hebt om iets schoon te maken. Het kan in de wasmachine voordat je de was erin doet (onze voorlader kan 7 liter water hebben, voordat hij overstroomt). Je kunt er de planten mee water geven en we zullen het vast voor nog meer dingen gebruiken. Het water dat gebruikt wordt voor het schoonmaken van groente (in een teiltje) gooien we in de tuin bij de plantjes die het het hardst nodig hebben.

Om nog meer DRINKwater te besparen, heeft Man 2 tanks in de grond onder de oprit geplaatst. Deze tanks zijn via een filter aangesloten op de afvoer van het dak en via een pomp in de trapkast, aangesloten op de wc en de wasmachine. Het systeem werkt perfect en de was wordt niet minder schoon. Alleen moeten we wel regen hebben om de tanks van water te voorzien. Dus op dit moment kunnen we niet anders dan gewoon water te gebruiken.
En waar mogelijk gebruiken we water uit de regenton.

Ik zou niet weten wat ik nog meer zou kunnen doen om DRINKwater te besparen. Nu het zo droog is, heb ik Man verboden om planten te verpoten. Ik weet niet of ze dat in die droogte gaan overleven en het kost extra water om ze in leven te houden.

Maar mochten anderen tips en trucs hebben op het gebied van waterbesparing, dan hoor ik het graag.

Apparatenstress

In het kader van energiebesparing heb ik een tijd geleden zo'n stekkerdoos met schakelaar gekocht. Daar stop je dan alle apparaten in en na gebruik schakel je de stekkerdoos uit en daarmee voorkom je sluipverbruik van energie. Klinkt heel milieuvriendelijk en het leek mij een goede investering. Als ik in bed lag, kon ik namelijk de lichtjes van de printer en de computer zien branden.

Maar er werkte iets niet helemaal zoals zou moeten. Als ik de schakelaar van de stekkerdoos omzette, gingen inderdaad alle lichtjes uit. En ik was trots dat ik mijn steentje aan energiebesparing bij droeg. Alleen bleek mijn pc het minder leuk te vinden. Want sinds mijn pc in de stekkerdoos zat, waren er problemen met opstarten. Er ontstonden hele rituelen om het opstarten zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Eerst de schakelaar van de stekkerdoos omzetten. Wachten totdat alle lampjes het deden en de printer uitgerateld was. Vervolgens erom denken dat het beeldscherm pas werd aangezet nadat de pc in werking was gesteld. De pc aanzetten en direct standby staan voor het beeldscherm. Zonder beeldscherm hoorde je de opstartpiepjes niet en was het moeilijker te weten of de pc wel of niet opstartte. Als de pc niet opstartte, dan bleef hij hangen op de ventilator. Die maakte dan behoorlijk veel herrie en er zat dan niks anders op dan de aan/uitknop een minuut ingedrukt te houden zodat de pc weer uitging. Minstens 5 minuten wachten en dan weer opnieuw proberen. Meestal pakte hij de tweede keer wel. Maar het leverde een hoop stress op.

Uiteindelijk mijn pc weer op het gewone stopcontact aangesloten, en sinds die tijd geen problemen meer gehad. Alleen blijf ik sinds die tijd toch gespannen of de pc het wel doet. En dat maakt dat ik liever achter de laptop van Man zit in plaats van mijn eigen pc op te starten. Hoewel er, sinds de problemen met internet die we hebben gehad, ook een argwaan tegen de laptop is ontstaan. Mail die ik verzonden heb via de webmail op de laptop wil nog wel eens niet aankomen. Dus daarvoor heb ik dan weer mijn pc nodig.

Het is niet prettig als je het gevoel hebt dat je niet op de techniek meer kunt vertrouwen. En het plaatst voor grote dilemma's. Bloggen wil uitstekend op de laptop, maar foto's plaatsen kan weer niet, want mijn foto's moeten niet op de laptop van Man terecht komen. Dus foto's moeten via mijn eigen pc geplaatst worden. En daar blijft weer de angst dat hij niet op zal starten. Inmiddels heb ik een heleboel foto's met leuke verhalen (onder andere van mijn "nieuwe" auto), maar de angst of mijn pc wel opstart overheerst.

Is dit nu het klassieke voorbeeld van vrouw en techniek?

Warme truiendag

Ik had vandaag kunnen schrijven over de vlaag van verstandsverbijstering die mij gisteren overviel. Ik had vandaag ook kunnen schrijven over hoe inspirerend bezoek kan zijn als je samen ideeën kunt verzinnen en hoe dat nieuwe energie kan geven.
Ik had vandaag ook kunnen schrijven over de oproep die Mevrouw Snoeshaan op haar blog heeft gedaan om iemand die het zwaar heeft een hart  onder de riem te steken (voor haar blog: zie de lijst met blogs die ik volg).


Ik kies er echter voor om aandacht te besteden aan een site die ik sinds gisteren ontdekt heb. Ik ga hem straks nog even toevoegen aan de lijst met blogs die ik volg: www.lowtechmagazine.be
Dat ik hiervoor kies, wil trouwens niet zeggen dat ik bovenstaande onderwerpen niet interessant genoeg vind om over te schrijven. Maar om geen lange post te maken, moet ik (helaas) een keuze maken.
Via hèt consumindertijdschrift van Nederland, werd ik op het bestaan van deze site geattendeerd en ik heb vol verbazing en verwondering rond geneusd. De Belgische journalist, Kris de Decker, die deze site heeft opgericht en onderhoudt, heeft mij op een grappige manier aan het denken gezet.


Het eerste artikel was ik op de site las ging over "warme truiendag". Afgelopen vrijdag was het "warme truiendag". "Warme truiendag" is een dag om energiebesparing en duurzaamheid onder de aandacht te brengen. Ik had er wel van gehoord, maar wist niet dat het afgelopen vrijdag al zover was. Het idee is om in plaats van de verwarming hoger te zetten, een trui aan te trekken om warm te blijven. In zijn artikel schrijft hij dat ondanks de komst van hoogrendement-ketels de verbruikte energie voor verwarming niet gedaald is, maar eigenlijk gestegen. Dat komt omdat door de mogelijkheden van het centrale verwarmingssysteem ook de comfort-eisen van de mensen zijn verhoogd. In 1970 bleek de gemiddelde temperatuur in huis in de winter zo tegen de 13C, 40 jaar later is dat opgelopen tot 21C tot 25C. Er wordt veel geld gestopt in het isoleren van het huis, maar je kunt ook investeren in het isoleren van jezelf. Als je jezelf goed isoleert, hoeft de verwarming niet zo hoog en verdien je de investering aan isolatiemateriaal voor jezelf binnen de kortste keren terug. Je kunt jezelf isoleren door een warme trui aan te trekken. Maar voor al die mensen die gewend zijn om in een t-shirt op de bank naar de tv te kijken, is dat natuurlijk verre van comfortabel. Bovendien staat dat minder elegant. Daarom komt hij met de toepassing van thermisch ondergoed. Dat is speciaal gemaakt om het menselijk lichaam warm te houden. Het volgt de rondingen van het lichaam, heeft bijna geen volume dus je kunt je gewone kleren er zo overheen dragen en niemand kan zien dat je thermisch ondergoed draagt. Vervolgens gaat hij in op de diverse voor- en nadelen van bepaalde materialen en dergelijke en waar je op moet letten als je thermisch ondergoed aan wilt schaffen. Niet elke soort is geschikt om in huis te dragen.


Ik werd helemaal vrolijk van dat artikel. Een onorthodoxe manier om tegen iets aan te kijken. Voor de resterende winter ga ik niet meer halsoverkop naar de winkel rennen om thermisch ondergoed aan te schaffen. Maar voor de komende winter ga ik er zeker over nadenken. Ik weet alleen nog niet goed hoe ik dat dan moet doen als ik onverwacht visite ga krijgen of als ik onverwacht de deur uit moet om ergens heen te gaan. In het eerste geval kan ik natuurlijk moeilijk die visite in de "kou" laten zitten, maar dan krijg ik het wel heel erg warm. En in het tweede geval kom ik ergens waar de verwarming zo hoog staat, dat ik vast acuut ter plekke van mijn stokje ga. Gelukkig heb ik nog zo'n 8 maanden om daarvoor een oplossing te vinden. Ik en mijn thermisch ondergoedproject gaan daar wel uitkomen :-)

Schorseneren en plastic broodzakken

Afgelopen woensdag trof ik in mijn groentetas schorseneren aan. Om te beginnen moet ik dan altijd aan dat liedje denken van Drs. P: koolraap en lof, schorseneren en prei. Daarna kijk ik of er een recept bij zit, zodat ik een idee heb hoe ik die dingen deze keer klaar kan maken en vervolgens kijk ik bij thuiskomst of ik genoeg plastic broodzakken heb hangen.
Voor degenen die nog nooit schorseneren klaar gemaakt hebben: trek bij het schoonmaken vooral iets van handschoenen aan. Ze scheiden tijdens het schoonmaken een kleverige substantie af die je niet makkelijk van je handen krijgt. Bij gebrek aan handschoenen gebruik ik plastic broodzakken.
Waarom plastic broodzakken? Omdat ik eigenlijk vind dat ik plastic zo veel mogelijk moet hergebruiken. Dus alle plastic broodzakken worden op onze met magneetverf geverfde deuren gehangen. Alleen jongen mijn broodzakken sneller dan dat ik ze kan verwerken. Vanwege de gist eet ik zelf nauwelijks brood, maar Man eet minstens 6 plakken per dag. Er zitten ± 20 plakken in 1 brood dus hij produceert minimaal 2 zakken per week. Alles wat van een beschermlaagje moet worden voorzien om te voorkomen dat het uitdroogt, slof wordt of iets dergelijks wordt in een broodzak gestopt. Maar dan nog lukt het niet hard om de stapel broodzakken te verminderen. 
Op dit moment hangen er 9, er gaan vanavond dus 2 af en er komt (Man is net begonnen met het maken van de lunch) nu al weer 1 bij.
Ik ben niet zo'n fan van schorseneren, de smaak staat niet in verhouding tot de hoeveelheid werk die je ervan hebt. Voor het kwijtraken van een aantal broodzakken zijn ze uitermate geschikt, dus ik zal niet klagen. Maar mochten lezers van mijn blog nog tips hebben om die stapel broodzakken binnen proporties te houden, dan hou ik mij aanbevolen :-)

Bijeenkomst kantoren

Begin januari was ik op een netwerkbijeenkomst en naar aanleiding daarvan plaatste ik een bericht over de enorme leegstand van kantoren in ons land. Vandaag hadden we een brainstorm-bijeenkomst van een groepje geïnteresseerde mensen die daar wel oplossingen voor zouden willen zoeken. In totaal staat er 6.500.000m2 aan kantoren leeg. Daarnaast zijn er ook nog vele vierkante meters bij bedrijven die in een te groot kantoor zitten. We hebben het dus over een immens probleem, wat alleen maar groter wordt omdat er nog steeds kantoren bijgebouwd worden. We waren met 5 mensen met allemaal een verschillende achtergrond en verschillende redenen waarom de leegstand van kantoren ons wat deed. 

Mijn idee was om hier het resultaat van de brainstorm-bijeenkomst neer te zetten, maar er is iets heel anders uit gekomen. Omdat ik dat idee hier nog niet prijs kan geven, moeten jullie nog even wachten. Als alles goed gaat, krijg ik uiterlijk volgende week dinsdag van iedereen een mail en dan gaan we verder kijken. Ik vind het allemaal heel erg spannend en heel, heel, heel misschien kan dit zelfs tot een baan of zzp-werk leiden.

En nee, ons mailaccount werkt nog steeds niet, maar ik kon een oud mailadres weer activeren. Dus ik ben voor noodgevallen weer bereikbaar. Maar ik heb geen idee wat ik aan belangrijke of leuke dingen nu heb gemist.

Ik hou vol (brrr)

Sinds half september 2010 ben ik werkloos en onze klokthermostaat staat nog ingesteld op onze werktijden van voor die tijd. Dat houdt in dat vanaf 07.15 uur de temperatuur daalt van 17C naar 15C om tegen 16.30 richting 19C te gaan.
Vanmorgen even voor 8 uur opgestaan en voor het ontbijt eerst maar mijn wandeltraining afgewerkt. Ik moet eerlijk toegeven dat mij dit erg goed bevalt. Bij thuiskomst ben ik lekker opgewarmd en kruip ik met ontbijt (tot zover het gedachteloos eten naar binnen werken :-) ) achter de laptop om alle blogs te lezen die ik volg, op het forum waar ik vaak te vinden ben even te kijken en mails te beantwoorden. Tegen 10.15 uur begon het zo langzaamaan wel koud te worden, maar na een telefoongesprek bleek dat ik tegen 12.00 uur in stad moet zijn. Dat hield in dat ik over iets meer dan een uur de deur uit moet om dan pas tegen het einde van de middag mijn huis weer binnen te vallen. Voor een uur ga ik natuurlijk niet de verwarming stoken, dus nu zit ik met koude handen, een t-shirt met lange mouwen, een wollen gebreide trui, een omslagdoek en 2 paar sokken achter de laptop in de keuken.
Daarnaast zouden wij volgens de verbruiksmeter van Essent € 180,00 bij moeten betalen en dat bedrag wil ik niet verder omhoog jagen. Vandaar ook dat ik nu vaker overdag de pelletkachel gebruik. Daar zit echter wel een nadeel aan. De pelletkachel staat in mijn deel van het huis en eigenlijk is die ruimte te klein voor de capaciteit van de kachel. Daardoor wordt de lucht nog droger dan anders. Na advies van "lowimpactman" heb ik een bak met water op de kachel gezet, het helpt wel maar ik blijf de indruk houden dat ik na een paar dagen gebruik toch nog een kriebel in mijn keel krijg.


Ik had mij al een tijdje voorgenomen om eens uit te leggen hoe Man en ik hier leven, maar elke keer kwamen er weer dingen langs die ook leuk of interessant waren om over te bloggen.
Natuurlijk waren er voor die tijd ook wel eens problemen maar in mei 2009 is de boel hier in huis behoorlijk geëscaleerd. Dermate dat ik op het punt heb gestaan om de relatie te beëindigen, hoeveel Man en ik ook van elkaar houden. Als snel werd duidelijk dat er misschien meer met Man aan de hand zou zijn dan zo op het eerste gezicht leek en dat is na onderzoek in het ziekenhuis in oktober 2009 ook bevestigd. Dan komt de fase waarin je moet kijken wat je nog wel en niet aankunt en hoe je daar vorm aan gaat geven. Temeer omdat Man op dat moment nog niet de stap naar behandeling kon zetten. Uiteindelijk hebben wij (vooral ik, want Man kiest niet echt en vindt alles best) gekozen voor een LAT-relatie onder 1 dak. De bovenverdieping werd verbouwd en dat is nu mijn leefruimte en de voormalige woonkamer en de ruimte waar eerder de keuken zat, zijn nu het woon/slaapgedeelte van Man geworden.
Zowel de relatie zelf als het creëren van een plek helemaal voor je zelf waar je je prettig voelt en je veilig terug kunt trekken als het allemaal even teveel wordt zijn nog steeds een proces in wording en dat ik nu een baan moet zoeken maakt het er niet makkelijker op. Ik heb soms het gevoel dat ik moet kiezen tussen baan of relatie en eigenlijk wil ik die keuze helemaal niet maken. Vooral niet omdat Man een paar maanden geleden besloten heeft om toch hulp voor zijn problemen te zoeken. Met daarbij de aantekening dat ik natuurlijk ook niet helemaal vrijuit ga. Het gezegde waar 2 vechten hebben 2 schuld, blijft in alle gevallen opgaan en Man en ik zijn er erg goed in elkaars slechtste eigenschappen in elkaar naar boven te halen ;-). Maar ondanks alles houden we nog steeds van elkaar en dat is een goede motivatie en stimulans om te blijven zoeken naar een manier die voor ons werkt en waar we ons allebeide gelukkig in voelen.

Wat met overtollige kantoren.

Ik was vandaag op een LinkedIn-bijeenkomst (het eerste wat je van het UWV moet doen als je werkloos bent, is een profiel aanmaken op LinkedIn) en daar sprak ik iemand uit Assen die bezig is met het zoeken van oplossingen voor al die leegstaande kantoren. Zie hieronder de kop van een artikel uit het financieel dagblad (voor het hele artikel http://www.fd.nl/)

Marktleider in vastgoedtransacties DTZ Zadelhoff luidt de noodklok over de leegstand op de Nederlandse kantorenmarkt. Het aanbod aan lege kantoren is zo groot dat geen enkele economische opleving de huidige voorraad structureel kan wegwerken.

De vastgoedmakelaar verwacht dat de markt de komende jaren verder zal krimpen en roept de overheid op de regie in handen te nemen.
'Op lokaal niveau wordt een nationaal probleem gecreëerd dat niemand wil oplossen', aldus topman Cuno van Steenhoven van DTZ Zadelhoff bij de presentatie van het rapport 'Van veel te veel'. 'Je ziet nog steeds gemeenten met plannen voor kantoorparken. Het is bijbouwen voor leegstand.'

We waren er al snel overuit dat bouwen via de cradle-to-cradle manier al minder schadelijk is omdat je het gebouw dan makkelijker kunt ontmantelen, maar het helpt nog niet tegen leegstand. Een ander idee wat geopperd werd was een bemiddelingsbureau wat bemiddelt tussen bedrijven die een grotere ruimte nodig hebben en bedrijven die kleiner willen. Waar waarschijnlijk ook steeds meer vraag naar is, is flexibele werkruimte die je als freelancer bijvoorbeeld gemeubileerd en al voor een middag of een dag kunt huren, inclusief gebruik van koffiezetapparaat, internetaansluiting en kopieer/printfaciliteiten. En zelf geloof ik erg in het idee dat er wel een enorme vraag is naar compacte, betaalbare ruimtes voor startende ondernemers. Maar die hebben aan 25m2 waarschijnlijk meer dan genoeg.

Als mensen ideeën hebben, dan hoor ik het graag. Ik geef ze met plezier door. Ik geloof wel in het principe dat meer weten dan 1.

Wennen

Terwijl ik de Verveine-thee van mijn Franse lesmateriaal probeer te deppen (de thermoskan viel om), zit ik na te denken over 1 of 2 blogs voor vandaag. Uiteindelijk heb ik besloten tot 2, omdat het onderwerp van de tweede blog alle aandacht verdiend die het krijgen kan.

Op dit moment probeer ik te wennen aan mijn nieuwe leesbril (helaas kan ik die niet de schuld geven van het omgooien van de thermoskan ;-) ).

Ik had al een leesbril maar ik kon mij eventueel ook zonder wel redden. Bij de laatste oogcontrole bleken mijn ogen, qua leeskwaliteit toch behoorlijk achteruit gegaan. Eigenlijk wist ik dat wel want de leesbril van Man beviel beter dan die van mijzelf. Omdat de nieuwe sterker is, zie ik alles waarvoor ik niet naar een boek of beeldscherm kijk ineens niet meer scherp en ik moet daar heel erg aan wennen. Helaas bleek er verschil in mijn linker- en rechteroog te zitten, waardoor ik voor noodgevallen niet kon volstaan met een goedkoop brilletje van de drogist of warenhuis. Vandaar dat er 2 brillen op de foto staan. Een goed begin van het nieuwe jaar als je op je uitgaven moet letten omdat er vanaf nu nog maar 1 inkomen is :-).

Voordeel is wel dat ik nu UWV af ben en ze waren van het UWV zo aardig om mij daarvan op de hoogte te brengen:
"In onze brief van 19 november 2011 hebben wij u laten weten dat uw WW-uitkering tot en met 21 december 2011 loopt. Vanaf 22 december 2011 hebben wij uw WW-uitkering stopgezet."
Het is toch echt fantastisch dat computers het denkwerk van de mensen hebben overgenomen en dat niemand meer in staat is zijn hersens te gebruiken.

En de groente voor deze week is ook binnen. Elke week haal ik bij de natuurvoedingswinkel in de stad (ja, ik weet het, het is raar om biologische groente en fruit te halen met een dieselauto) een regio-groentetas van een zorgboerderij in de buurt en de vita-fruittas. De reden waarom ik een groentetas heb was in eerste instantie puur praktisch: ik hoef nu niet meer na te denken over wat ik moet gaan eten en zo krijgen we van alles wat. Later begon het biologische aspect ook een rol mee te spelen. De "oogst" voor deze week is:
winterwortel, uien, winterpostelein, groene kool, stoofpeertjes, appels, peren, mandarijnen en sinaasappels. Met uitzondering van de groene kool kan ik hier wel wat mee verzinnen.
Het lukt mij niet om groene kool lekker te roerbakken met rijst en pindasaus (bijvoorbeeld) en ik ben niet zo'n stampoteter.
Ik hou mij aanbevolen voor tips.

WC op regenwater

Na een bezoek aan de Hobbitstee (ergens in 2008) ligt bij ons thuis het plan om watertanks in te graven, regenwater op te vangen en dan de wc door te spoelen met regenwater en de wasmachine op regenwater te laten draaien. Dat scheelt verspilling van kostbaar drinkwater.
De grootste klus was het graven van een gat in de zware klei, dat groot genoeg was om de tanks te kunnen bergen maar in juli hebben we een afspraak gemaakt met onze hovenier en is die met een graafmachine langs gekomen. Op diverse beurzen en bijeenkomsten met mensen gesproken die er nog meer verstand van hadden dan Man, en sinds gisteren is het zover: de wc spoelt vanaf nu door op regenwater. Ik ben heel trots op Man, dat het hem gelukt is. En ik ben blij dat ik vanaf nu een duurzame bijdrage aan een betere wereld lever :-)
Het enige wat nog niet helemaal werkt zoals zou moeten is de pomp. Die slaat bijna elke 10 minuten aan omdat er ergens lucht in het systeem zit. Maar volgens Man is dat te verhelpen door een slang te vervangen.
Volgend project: het aansluiten van de wasmachine op de tanks, zodat we ook de was met regenwater kunnen doen.